en lijm en smeed mij en borstel het stof
en de tranen, maak van mij dan weer
een klein en ijl samenraapsel
in dit grenzeloos heelal.

(maar wacht want
ik moet nog breken).

Peter Callesen – birds of the air.

Er is dus veel waar ik tijd voor zoek.
Hybrid arts bijvoorbeeld, maar schrijven, dat zeker. Hier en voor u.
Eigenlijk kan ik het gewoon niet laten.

Laat mij niet die zaal zijn.

Hoe donker leeg ik telkens
achterblijf, wanneer jij
haastig nog je jas zoekt
het stoeltje dichtklapt
en vertrekt.

en dat de nacht dan, uw nacht dan
zich als de verlaten wegen waarop
we rijden rond mijn bergen slingert,
verder en verder en verder tot
het koud wordt, en wij te ijl
en ademloos snakken en
verder en verder en verder

en dat de nacht dan, uw nacht dan
uitgestrekt en langgerekt vertunnelt
tot het licht en het hotel van
de volgende dag.

maar met je laatste handen schrijf je
dat schoonheid zit in kleine dingen
en je kijkt.

Zwaai-stil staan graauwe boomen in het grijs,
de goede sidder-boomen, ritsel-weenend;
- en ‘t is de wind, en ‘t is een lamme wijs
van kreun-gezang in snakke tonen stenend….

- Nu moest me komen de oude drentel-tred;
nu moest me ‘t oude vreê-beeldje gaan komen,
mijn grijs goed troost-moedertje om ‘t diepe bed
waar zich de warme koorts een lícht dierf droomen,
en ‘t wegend wee in leede tranen berst….

… ‘t Is triestig dat mijn droefheid tháns moest komen,
en loomen in ‘t atone van de boomen;
- ‘t is triestig dat het regent in den zomer….

(naar Karel van de Woestijne).

maandag 18 juli, los perros calientes, Gentse feesten
maandag 25 juli, Radio modern, ‘t Steen, Antwerpen

dat laatste ook nog eens in september, en in november zijn er ‘De Nachten’, waar ik stiekem wel een beetje trots op ben.

(Scheuren! Barsten!
Water aan lippen!
Storm! Ijsberg!
Rotsen en klippen!)

Welk vlees schuilt er
in deze kuip, dat het
stil wacht op verrotten?

Misschien vergaten we de
beste stuurlui wel aan wal.

.

Dat ik nog te jong ben voor het politiek toneel, dat ik niet kan opmaken of De Wever ongelijk heeft of niet. Maar dat de straten nog steeds rustig zijn, en angstwekkend leeg.

‘Dames en heren, er zijn vijf spoorwissels ten gevolge van het slechte weer. De IC trein  van veertien uur tweeëndertig richting Brussel luchthaven komt aan op spoor negen in plaats van spoor drie. Reizigers richting Brussel luchthaven gelieve u naar spoor drie te begeven. De IC trein naar Antwerpen-Centraal van veertien uur vijfendertig liep een vertraging op van dertig minuten. Gelieve ons hiervoor te verontschuldigen. Deze trein komt aan op spoor twee in plaats van spoor tien. Reizigers richting Antwerpen-Centraal gelieve u naar spoor twee te begeven, de trein komt aan over vijfendertig minuten. De IR trein richting Aalst komt aan op spoor negen in plaats van spoor vijf. Nee, wacht even, excuseer, dat kan niet kloppen. De IR trein richting Aalst van veertien uur tweeënveertig komt aan op spoor twaalf in plaats van spoor negen. In de plaats van spoor vijf, excuseer. De IC trein naar Namen van veertien uur zevenendertig is verspoord naar spoor één in plaats van spoor tien. Reizigers richting Namen gelieve u naar spoor één te begeven.  Nee, u stond eerst op spoor elf. Gelieve u hoe dan ook naar spoor één te begeven. En de andere mensen in de gang niet te duwen. De IC trein richting Luik van veertien uur veertig komt zo dadelijk aan op spoor vier in plaats van spoor twaalf. Gelieve te lopen, anders haalt u die niet meer. Onze excuses voor het ongemak. Ondertussen wordt er gemeld dat spoor vier is verdwenen. Reizigers richting Luik, gelieve u naar spoor drie te begeven. Of nee, daar staan die van Brussel al. Kies maar een ander spoor dan. Nogmaals, gelieve elkaar niet te duwen in de gang.’

(een stukje dat al veel eerder verscheen op bagaasj perdu).